Retablo Maior

É unha obra de estilo barroco realizado na primeira metade do século XVIII.

Para unha primeira aproximación, comezaremos polo estudo da súa planta.

A súa orientación dispón a ábsida cara ao leste, para recibir a primeira luz do día, símbolo da vida e os pés ao oeste, cara ao ocaso, símbolo da morte.

A planta:

Este edificio presenta en planta dous corpos ben diferenciados: o obstad, espazo cuadrangular de menor tamaño; e a nave, de máis lonxitude e anchura.

No cemiterio parroquial áchase un cruceiro cuxo valor non reside na súa antigüidade, pois foi realizado recentemente, senón na súa orixinalidade e a boa man do artista.

Nesta parroquia consérvanse tres obras de Ourivería interesantes: cruz parroquial, incensario e naveta, realizadas en prata con traballo de filigrana; o incensario e a naveta

Imaxe de S. Estevo:

Imaxe patronal datada en 1864, segundo aparece nos arquivos parroquiais.

Retablo Maior:

Ocupa o fondo do obstad, ocultando a seteira románica que iluminaba o altar e unhas pinturas murais que quedan ao descuberto nos laterais do retablo.

A planta:

A formulación primitiva comprende a nave e o obstad rectangular, tipoloxía máis representativa e abundante do románico rural galego.